
Vandaag heb ik dan voor het eerst in mijn leven gereden in een heuse MG-Midget. Al was het dan maar 150 meter, maar toch…
De titel van dit stukje?? Vul zelf maar in.

Vandaag heb ik dan voor het eerst in mijn leven gereden in een heuse MG-Midget. Al was het dan maar 150 meter, maar toch…
De titel van dit stukje?? Vul zelf maar in.
Na mijn uitstapje met de personeelsvereniging was het dan op maandag 4 juni eindelijk zover en vertrokken we (Friedhelm en ik) richting Marburg, een mooie oude universiteitsstad, in midden Duitsland. Van hieruit gingen we proberen de Lahn al peddelend af te varen. Gewapend met twee peddels, een klein tentje, en wat kleding ging het stroomafwaarts.
Het zou een schitterende week worden, zowel de natuur, als ook het kajakken zelf, de ongelooflijk mooie Duitse plaatsjes met enorm veel vakwerkhuizen, de rust en toch ook de inspanning van het kajakken zelf en zeer zeker niet te vergeten het schitterende weer waren hier debet aan. We hebben 120 km al peddelend afgelegd en hebben hiermee ons doel (Limburg an der Lahn) ruimschoots gehaald. Tijdens de treinreis terug naar Marburg langs de Lahn (we moesten daar de auto natuurlijk nog ophalen) beseften we pas wat we hadden gepresteerd. Een foto-impressie van onze reis is te zien door hier te klikken.
“We zijn vandaag naar Noordwijkerhout geweest daar zijn we aangekomen om half 7 we hebben om acht uur gegeten. Daarna hebben we een survivaltocht gemaakt van twee uur gemaakt maar onze mr. tomtom heeft ons een hele camping laten lopen en ons de verkeerde weg gewezen.”
Bovenstaande tekst is van de zeer vermoeide en tevens jongste deelnemer aan deze avond-strandwandeling, een van de vele slachtoffers van de moderne communicatietechnieken, zoals duidelijk uit de tekst valt op te maken. Toch was het ondanks dit voorval een zeer geslaagd uitstapje en was de “vraag naar meer” nu al aanwezig.
Voor meer visuele impressies klik hier.
Als het dan toch eenmaal begint dan gaat het ook meestal razendsnel achter elkaar. Zo moesten, nou ja “moesten”, we vandaag na Inge ook afscheid nemen van een zeer gewaardeerde collega.
Jan, samen met de gehele “Goettgens-inboedel” mee overgenomen van voornoemd automobielbedrijf ontpopte zich als een waardevolle collega. Hij had een frisse kijk op de dingen en stond een ieder met raad en daad terzijde, hetgeen soms wel eens erg vermoeiend kon zijn, of niet soms?
Natuurlijk zal hij in de loop der tijd zijn harem gaan missen, maar het geeft ook wel wat rust Jan. Geniet ervan, het is verdiend!
Vandaag dan de eerste kosten gemaakt aan mijn MG. In plaats van een nieuwe portierruit van 100 Euro (die door een kleine onhandigheid mijnerzijds stuk gevallen was), heb ik voor 150 Euro twee complete, en wat belangrijker is, puntgave portieren op de kop kunnen tikken.